5 de abril de 2017

A praga escarlata - Jack London

Nun futuro non moi afastado a humanidade vese arrasada por unha praga mortal. Os poucos superviventes viven nun estadio primitivo, como hai miles de anos. O profesor James Howard Smith é o único que queda vivo dos poucos que sobreviviron á praga, e na súa vellez conta aos seus netos como foi a caída da civilización por mor da Praga Escarlata.


A praga escarlata (The Scarlet Plague), publicada en 1912, é unha importante aportación de Jack London á Ficción Científica e ao subxénero post-apocalíptico. A diferenza de romances posteriores como A Terra permanece (Earth Abides) de George R. Stewart ou A Estrada (The Road) de Cormac McCarthy, que se centran na vida após do cataclismo, sendo este algo circunstancial, A praga escarlata é un relato descriptivo polo miúdo da apocalipse que levou a Humanidade de volta á vida prehistorica. 

A narración desenvólvese en forma de relato enmarcado: o único supervivinte dos tempos da praga, o profesor de literatura inglesa James Howard Smith, agora coñecido como Granser, fálalles aos seus netos, Edwyn, Hu-Hu e Beizodelebre, da antiga sociedade, da aparición da praga, de como provocou a morte dos case mil millóns de habitantes que tiña o planeta, e de como foi a supervivencia e o nacer dun novo mundo de barbarie e primitivismo. 

O estilo reproduce a oralidade da narración e, con 125 páxinas divididas en seis capítulos, é unha lectura moi áxil que se remata axiña. Reflicte o socialismo de London, que imaxina un ano 2013 no que a sociedade é unha plutocracia, rexida por un Consello de Magnates da Industria. Para contrapoñer a orde do mundo anterior á praga co salvaxismo do novo, vemos como Vesta Van Warden, unha dama, filla do presidente do Consello e herdeira da maior fortuna da Terra, remata escravizada e maltratada por Bill o Chofer, antigo criado dela e patriarca dunha das tribos da nova sociedade.

A historia é fondamente pesimista. Ambientada no 2073, amosa un mundo brutal, onde os escasos habitantes (non máis de catrocentos en toda California), organizados en tribos, viven da caza, a recolección e o pastoreo, vestidos con peles, esquecidas xa a lectoescritura e calquera cultura previa á praga. A incredulidade dos netos de Granser, e as bulras coas que escoitan a súa historia (somentes Edwyn, o máis achegado a el, deféndeo fronte aos outros dous) transmiten mágoa polo personaxe patético do antigo profesor, depositario dunha cultura e dun mundo que esborrallarán con el. 

Para aumentar a sensación de tristura, o autor introduce no seu romance os conceptos de Historia Cíclica e de Eterno Retorno, dando a pensar que a Humanidade ha erguerse de novo e reconstruir a sociedade, somentes para volver caer e a afundirse de novo na barbarie. 

Unha lectura para a reflexión, que mostra a pegada de Jack London no subxénero post-apocalíptico, como chanzo intermedio necesario entre O último home de Mary Shelley e a devandita A Terra permanece


A praga escarlata foi traducido ao galego e editado por Urco Editora. Inclúense os gravados da edición de 1915, obra de Gordon Grant. 

Compártelo:

0 comentarios:

Publicar un comentario

Y tú, ¿Qué opinas?

SUSCRIBIRSE POR CORREO

Recibe las actualizaciones en tu e-mail

Archivo

Seguir en las redes